|
|
 |
 |
|
Światoogląd |
 | |
| RB |
2010-01-28 |
|
Ten dział wortalu przeznaczony jest do publikacji popularnonaukowych i naukowych tekstów poświęconych szeroko rozumianemu życiu społecznemu.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Magdalena Ziętek |
2012-03-10 |
|
Pojęcie realizmu politycznego często jest mylone z oportunizmem albo
machiavellizmem. Odmianą tego ostatniego jest Realpolitik (szczególnie á la
Bismarck).
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Robert Brzozowski |
2011-08-03 |
|
Podejmę się ogólnego „rzucenia okiem” na dorobek wielkiego Prymasa Polski,
kardynała Stefana Wyszyńskiego, szczegółowe badania przynależą bowiem do
instytutów studiów prymasowskich. W tym roku obchodzimy 30. rocznicę śmierci
tego wielkiego Polaka i pasterza Kościoła, zaś 3 sierpnia mija 110 lat od jego
urodzin. Młodemu pokoleniu Polaków i Polek znany jest z przekazu rodziców i
dziadków, proboszczów i biskupów, ze wspomnień o nim Ojca świętego Jana Pawła
II. Nie jest jednak znany z bezpośrednich uroczystości i medialnego przekazu.
Raczej nierzadko wiedza o nim sprowadza się do stwierdzenia, że był to ktoś
wielki. Bł. Jan Paweł II przecież powiedział, że bez niego nie byłoby
Papieża-Polaka i że zasługuje on na miano „Prymasa Tysiąclecia”. Człowiek jest
bytem rozumnym, który potrzebuje znajomości racji, by głęboko rozumieć dane
rzeczywistości i słowa. Jakie racje stoją za takimi sformułowaniami i
admiracjami?
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Jakub J. Sokół |
2011-07-19 |
Serbołużyckie Stronnictwo Narodowe/Łużycki Alians a Związek Serbów
Łużyckich „Domowina” – dyskusje i spory
Serbowie łużyccy nazywani również Łużyczanami lub Serbołużyczanami są narodem
słowiańskim mieszkającym w Niemczech na obszarze Łużyc Górnych, wchodzących w
skład Saksonii, oraz Łużyc Dolnych, należących do Brandenburgii. W
społeczeństwie łużyckim toczą się liczne dyskusje na tematy społeczne i
polityczne. Debata publiczna prowadzona jest zarówno na łamach prasy, na
zebraniach i spotkaniach, jak również w Internecie. W niniejszym artykule
zostaną omówione niektóre tematy dyskutowane przez Łużyczan. Przedstawione będą
stosunki pomiędzy Serbołużyckim Stronnictwem Narodowym a „Domowiną”, ze
szczególnym uwzględnieniem poglądów i ocen formułowanych wobec pierwszej z
wymienionych organizacji. Trzeba przy tym pamiętać, że relacje między jedyną
łużycką partią a Związkiem Serbów Łużyckich stanowią zaledwie wycinek – choć
ciekawy – tego, nad czym debatują Łużyczanie.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| prof. Mieczysław Ryba |
2011-07-09 |
|
Państwa totalitarne w XX wieku zbudowane były nade wszystko na
socjalistycznych, utopijnych ideologiach. Kościół w tych systemach był odbierany
jako wróg numer jeden. Było to związane z wojną ideologiczną, dotykającą podstaw
rozumienia życia zarówno indywidualnego, jak i społecznego w państwie. Ideologie
socjalistyczne kreowały i podawały do wierzenia jakby nowy model raju na ziemi,
wizji zbawienia człowieka poprzez idealny system państwowy. Kościół nastawiony
na transcendencję dawał podmiotowość człowiekowi i stawał wielokrotnie w obronie
wolności ludzkiej. W tej sytuacji państwa totalitarne traktowały Kościół jako
konkurenta w walce o rząd dusz.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Robert Brzozowski |
2011-06-29 |
|
Szczególnym następcą i kontynuatorem spuścizny bł. Piusa IX okazał się
Ambrogio Damiano Achille Ratti (1857-1939). 10 lutego tego roku obchodzi 72.
rocznicę jego śmierci. Administrator a następnie nuncjusz apostolski w Polsce,
wykazujący podobną bliskość względem Polaków, jak jego wspaniały wyżej
wspomniany Poprzednik. Pozostał w Warszawie w 1920 r. w czasie najazdu
bolszewików. Widzimy w tym chlubną kontynuację postawy bł. Piusa IX. Poza Bogiem
nie bał się nikogo, nawet komunistycznej nacierającej bestii. I Stolica Polski
nie została zdobyta!
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Radosław Brzózka |
2011-06-15 |
|
Przemiany w systemie międzynarodowym ostatnich dwudziestu lat
stały się źródłem wielu wyrazistych sformułowań ogólnych dotyczących charakteru
relacji pomiędzy takimi formacjami społecznymi, jak: narody i państwa, różnie
rozumiane regiony i cywilizacje, religie uniwersalne, a także organizacje
między- i ponadnarodwe oraz społeczność globalna. Rzekomemu końcowi historii
przeciwstawiano zderzenia cywilizacji, rzekomo nieuchronnej globalizacji wzrost
separatyzmów i nacjonalizmów. Równie głośne były hasła dialogu między religiami,
jak i wybuchy fundamentalizmu religijnego. Co na tak postawiony temat może nam
powiedzieć filozofia klasyczna? Sięgnijmy do tomistycznej myśli społeczna o.
Jacka Woronieckiego OP.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Robert Brzozowski |
2011-04-28 |
|
W Polsce nie trzeba szczególnie uwydatniać znaczenia pontyfikatu Jana Pawła
II, ponieważ Polacy szeroko je odczuwają i uznają. W osobie Karola Wojtyły
Polak, Słowianin pierwszy raz w historii Kościoła zasiadł na Stolicy Piotrowej.
Ten fakt jest niezwykle znaczący dla nas, Polaków. Warto się jednak zastanowić,
co on przyniósł całemu Kościołowi Powszechnemu? W Polsce refleksja nad tym
pontyfikatem z podanej powyżej racji sprowadza się nierzadko do emfazy i
entuzjazmu. Zaciemnia ta postawa możliwość stwierdzenia faktycznych ważnych i
pozytywnych wartości wniesionych przez Jana Pawła II. W tym krótkim artykule
próbuję zaprezentować syntezę i zasygnalizować bogactwo dorobku polskiego
Papieża, jego atuty i walory.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Robert Brzozowski |
2011-02-07 |
|
Co niezwykłego przynosi osoba Piusa IX, stając się wzorem dla całego
Kościoła? Giovanni Maria Mastai Ferretti (1792-1878) jest jednym z
najwybitniejszych przedstawicieli Kościoła katolickiego w całej jego historii.
Niezłomny i nieustraszony. Ten Namiestnik Chrystusowy wyniósł papiestwo do
szczytu moralnego, duchowego i doktrynalnego znaczenia i powagi. Był suwerenny w
całkowitym sensie tego słowa. Nie wchodził w układy z nikim, kto nie respektował
prawa Bożego. Stwierdził w swej encyklice inauguracyjnej, a zarazem programowej
„Qui pluribus”, że Kościół katolicki jest znakiem podniesionym dla narodów, za
którego wiarygodnością świadczą liczne i silne znamiona prawdziwości, a Papież
rzymski jest ojcem całego chrześcijańskiego świata przeznaczonym do prowadzenia
go w prawdzie i sprawiedliwości.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| dr hab. Piotr S. Mazur |
2011-01-28 |
|
Jednym z przejawów współczesnego kryzysu autorytetu jest wyraźny zanik
uznania jednych grup społecznych dla drugich. Nikłym autorytetem cieszą się dziś
elity polityczne i kulturalne. Podobnie niewielki jest autorytet przedstawicieli
zawodów wymagających społecznego zaufania i odgrywających tak istotną rolę w
życiu publicznym jak nauczyciel, lekarz, prawnik czy dziennikarz. Coraz trudniej
zachować w dzisiejszym społeczeństwie autorytet instytucjom takim, jak szkoła
czy Kościół. Nawet autorytet papieża bywa kwestionowany, i to także wśród
wierzących. Wszystko to godzi w życie społeczne i w wychowanie, którego podstawą
jest zaufanie przede wszystkim do autorytetów.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| prof. Mieczysław Ryba |
2010-12-22 |
|
Pojęcie polityki historycznej stało się jednym z najbardziej
modnych w ostatnich latach. Jej rozumienie jest zdecydowanie uzależnione od
uznawanej koncepcji filozoficznej oraz od uwarunkowań cywilizacyjnych. W
rozumieniu klasycznym (łacińskim) polityka historyczna powinna polegać przede
wszystkim na promowaniu prawdy o przeszłości, w szczególności przeszłości
własnego narodu. Nie ulega wątpliwości, że na szczególną uwagę zasługuje
pokazanie wzajemnych relacji na tym poziomie politykowania, jakie zachodzą
między Polską a jej sąsiadami. Za przedmiot porównania wziąłem Niemcy i Polskę,
dwa kraje w sposób zasadniczy skonfliktowane w dwudziestym wieku.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| ks. prof. Roman Dzwonkowski SAC |
2010-11-04 |
|
Zapoznanie się z zasadami i wskazaniami instrukcji „Erga migrantes”
przekonuje, że dotyczą one nie tylko migrantów. Pośrednio odnoszą się one i do
innych kategorii osób pozostających poza krajem ojczystym, np. do ludności
polskiej na Wschodzie, stanowiącej tam w różnych krajach autochtoniczne
mniejszości narodowe. By dokładniej odpowiedzieć na postawione w tytule pytanie,
należy ukazać trudną sytuację religijną Polaków na Wschodzie.
»
|
|
World View |
 | |
| prof. Mieczysław Ryba |
09/25/2010 |
|
Poland and Romania emerged victorious as countries and nations from the First
World War. The Polish state regained independence after 123 years under foreign
rule as a result of the unexpected defeat of all the three partitioners
(Germany, Austria-Hungary and Russia). Having fought on the Entente side during
the war, Romania gained large territories from Hungary (Transylvania) on the one
side, and Russia (Bessarabia) on the other. Because of this, both countries
entered the interwar period under serious threat. Poland was threatened by
Germany and Soviet Russia, which did not accept the Versailles order, while
Romania by Hungary and Soviet Russia. Thus, both countries wanted the Versailles
order to be maintained; they both had at least one common enemy.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| prof. Mieczysław Ryba |
2010-09-10 |
Rozważania na kanwie najnowszej książki Jana Marii Jackowskiego
Sięgając po kolejną książkę autorstwa Jana Marii Jackowskiego czytelnik
poszukujący prawdziwościowego podejścia do polityki polskiej może poczuć się
ukontentowany. Najczęściej wszak w patriotycznej części tzw. publicystyki
politycznej mamy do czynienia z potężną emocjonalnością, burzącą klasyczne
kanony logicznego wywodu. Owa postromantyczna emocjonalność budzi w
społeczeństwie uczucia patriotyczne, nie buduje jednak myśli politycznej z
prawdziwego zdarzenia. Brak takiej myśli był odczuwalny w Polsce przez większą
część dziewiętnastego wieku, dzisiaj doskwiera szczególnie. Jackowski należy do
tych analityków, którzy w sposób twórczy wydaje się odwoływać do narodowej myśli
politycznej, zdefiniowanej przed laty przez środowisko związane z Romanem
Dmowskim. Możemy zatem czytać Jackowskiego, jako człowieka na samym początku
definiującego siebie jako realistę.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| dr hab. Piotr S. Mazur |
2010-09-08 |
|
Życie człowieka jako istoty społecznej nie jest możliwe bez wspólnot
naturalnych, do których zaliczyć należy rodzinę, naród i państwo. Rodziną
kierują rodzice, natomiast narodem i państwem elity – osoby wyróżniające się w
społeczności z racji posiadanej władzy, wiedzy i umiejętności czy prestiżu. O
ile jednak w państwie przynależność do elity i jej rola jest dookreślona przez
opisane prawem funkcje publiczne, o tyle w narodzie wskazanie elity i jej zadań
jest o wiele trudniejsze. Tymczasem w rozwoju duchowym człowieka i realizacji
celu ostatecznego naród odgrywa równie znaczącą rolę, co i państwo.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| dr hab. Rafał Łętocha |
2010-08-28 |
Między politycznym realizmem a romantyzmem
Obóz Wielkiej Polski to organizacja, która do dziś wywołuje duże
kontrowersje, dla jednych stanowi koronny dowód na „faszyzację” obozu narodowego
w latach międzywojennych, inni chcą w niej widzieć wyraz nowego ducha, który
przedstawiciele młodej generacji narodowców tchnęli w tetryczejącą endecję. W
obydwu tych opiniach można odnaleźć trochę prawdy, jednak pytanie, na które
przede wszystkim należałoby sobie odpowiedzieć brzmi: skąd potrzeba stworzenia
tego rodzaju struktury? Co zadecydowało o tym, iż powołano ją do życia? Jakie
zadania przed nią stawiano, jaką rolę dla niej przewidywano, a jaką
spełniła?
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Rafał Drabik |
2010-07-29 |
|
Od powstania Resortu Bezpieczeństwa Publicznego w 1944 r. jednym z głównych
zadań aparatu bezpieczeństwa publicznego było inwigilowanie oraz obserwowanie
działalności poszczególnych partii politycznych. Informacje te znajdziemy w
różnego rodzaju raportach czy sprawozdaniach, który wysyłane były przez różne
terenowe Urzędy Bezpieczeństwa do Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa
Publicznego w Lublinie. Resort zdawał sobie sprawę, że samo jego istnienie nie
zapewni ani rządowi ani Polskiej Partii Robotniczej wystarczających warunków do
przejęcia „rządu dusz” w społeczeństwie polskim.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Małgorzata Sagan |
2010-07-21 |
|
Szkolna edukacja polonistyczna ma bardzo szeroki zakres. Jej podstawę
stanowią teksty literackie i inne teksty kultury, obecne głównie w mediach,
takich jak radio, film, telewizja, prasa, Internet. Analiza tych tekstów wymaga
nie tylko umiejętności filologicznych, ale też wiedzy historycznej,
filozoficznej, teologicznej, socjologicznej, a nawet z dziedziny prawa.
Tworzywem dzieł literackich i w większości innych tekstów jest język, który
stanowi przedmiot samodzielnej refleksji przekładającej się na zagadnienia z
gramatyki opisowej i historycznej, a także ze stylistyki. Stąd też zwyczajowo w
przedmiocie język polski wyróżnia się tylko dwa działy: kształcenie literackie
(i kulturowe) oraz kształcenie językowe. Wiedza, którą uczeń zdobywa z zakresu
literaturoznawstwa i nauki o języku jest sfunkcjonalizowana – służy nabywaniu i
doskonaleniu sprawności czytania ze zrozumieniem, poprawnego mówienia i pisania
w różnych formach wypowiedzi, krytycznej analizy informacji, refleksyjnej oceny
różnorodnych zjawisk kulturowych z przeszłości w dialogu ze współczesnością.
Ćwiczenie tych umiejętności podporządkowuje się głównemu celowi, jakim jest
wyposażenie młodego człowieka w narzędzia komunikacji personalnej i społecznej
umożliwiające mu rozumienie samego siebie i rzeczywistości realnie istniejącej
oraz ustawiczny rozwój w potencjalności swojej ludzkiej natury.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Alina Brzózka |
2010-07-14 |
Kołakowski czy Krąpiec?
Porównanie tekstów popularyzatorskich o. Krąpca i Kołakowskiego każe sądzić,
że pierwszy z wymienionych autorów celem prymarnym felietonów uczynił cel
poznawczy, który ma prowadzić do realizacji celu formacyjnego. Autor nie kreuje
się na zabawiacza, ale występuje w roli nauczyciela-przewodnika: erudyty,
humanisty, ale też przewodnika życia duchowego. Kołakowski jest popularyzatorem
niejako „profesjonalnym”. Odpowiada na zapotrzebowanie mass mediów i wydawców na
taką prezentację filozofii, która przystawałaby do wzorca kultury popularnej,
masowej. Przykraja wybrane zagadnienia najstarszej dyscypliny naukowej na
potrzeby statystycznego widza czy nabywcy książek szukającego w doznaniach
kulturalnych raczej rozrywki niż kontaktu z klasyczną tradycją.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| prof. Mieczysław Ryba |
2010-06-29 |
|
Pisząc o cywilizacyjnym kontekście działań i myśli Romana Dmowskiego
powinniśmy się odnieść nade wszystko do podstaw teorii Feliksa Konecznego,
najgłośniejszego polskiego twórcy teorii cywilizacji w dwudziestym wieku.
Koneczny sam pisywał na łamach prasy narodowej („Myśl Narodowa”), chociażby więc
z tego powodu musiał być znany większości polityków narodowo-demokratycznych.
Dla Dmowskiego kluczowym pojęciem w opisie życia społecznego i politycznego był
naród. To w tej perspektywie patrzył twórca ruchu narodowego na państwo i
politykę.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Radosław Brzózka |
2010-06-20 |
|
Problem rozwoju społeczeństwa informacyjnego to jeden z chętniej
podejmowanych w dyskursie publicznym tematów. Jest on związany z nowymi
zjawiskami na styku techniki i życia społecznego. Nic dziwnego, że badania
naukowe nad samym zjawiskiem, a także jego teoretykami, są w początkowej fazie
realizacji. Alvin Toffler należy do awangardy namysłu nad „cywilizacją wiedzy i
informacji”. Co więcej, pewne konsekwencje jego interpretacji rozwoju
technologicznego stają się obecnie istotną treścią życia społecznego. Wydaje się
zatem zasadne krytyczne odczytanie przynajmniej niektórych elementów jego
teorii. W przypadku futurologa – zwiastuna przyszłości szczególnie
frapujące jest zagadnienie postrzegania przez niego przeszłości i
teraźniejszości jako jedynego przecież realnego oparcia dla prognoz.
»
|
|
World View |
 | |
| prof. Mieczysław Ryba |
12/01/2010 |
|
Frédéric Chopin, a world-famous composer, can be defined in a number of ways
in terms of nationality. Some identify him as a Pole, while others claim that he
was essentially French. Because of his artistic work, he is also considered a
citizen of the world. This lack of clarity and misunderstandings are just as
common today as they were in Chopin’s times. “Glasgow Herald” (29 September
1848) announced Chopin’s concert, calling the artist: “Mr. Chopin the great
French pianist.” These misunderstandings stemmed from the fact that after the
partitions Poland lost its statehood; thus, in the West many could not
understand what it meant to be a Pole in exile and under foreign rule. It seems,
however, that Chopin’s attitude and personal opinion on this matter are most
indicative of his nationality. As Henryk Dobrzycki once wrote, “...he composed
works having features so characteristic of the Polish spirit that even if all
testimony to him should disappear, his works alone would confirm that their
creator must have been no one but a Pole.”
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| prof. Mieczysław Ryba |
2010-01-12 |
|
Fryderyk Chopin, kompozytor znany na całym świecie, jest na różny sposób
klasyfikowany w sensie narodowościowym. Niektórzy definiują go jako Polaka, inni
twierdzą, że zasadniczo był on Francuzem, jeszcze inni, że ze względu na swą
twórczość był obywatelem świata. Owe niejasności i nieporozumienia występują tak
dziś, jak występowały w czasach Chopina. „Glasgow Herald” (29 September 1848)
zapowiadał koncert Chopina określając artystę mianem: „M. Chopin the great
French pianist”. Owe nieporozumienia wynikały wówczas z faktu, że Polska po
rozbiorach straciła swoją państwowość i na Zachodzie trudno było wielu
zrozumieć, na czym polega bycie Polakiem w czasach niewoli i na emigracji.
Wydaje się jednak, że o narodowości Chopina najbardziej świadczy postawa
artysty, jego osobiste zdanie na ten temat. Jak pisał Henryk Dobrzycki:
„...tworzył dzieła posiadające tak znamienne cechy polskiego ducha, że gdyby
wszelkie o nim zaginęły świadectwa, już one same by przekonały, że twórcą ich
nie mógł być kto inny, jeno Polak”.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| Radosław Brzózka |
2010-03-23 |
|
Niewielka książeczka Piotra S. Mazura wydana przez Instytut
Edukacji Narodowej stawia przede wszystkim najważniejsze ponadczasowe pytania o
człowieka. Zawsze aktualne pytania mają swoje stare (myślę o św. Tomaszu i jego
XIII wieku), więc często zapomniane odpowiedzi. Kiedy autor przytacza je w
kontekście postcywilizacji brzmią już nie jak traktat mędrca, ale jak czytanka z
elementarza wypowiadana po raz pierwszy w barbarzyńskiej głuszy.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| dr hab. Piotr S. Mazur |
2010-03-16 |
|
Istnieje współzależność między sposobem rozumienia Boga a
religią. Stąd walka z religią była w przeszłości i jest w naszych czasach
naznaczona negacją istnienia Boga lub tych z Jego atrybutów, bez których za Boga
nie można Go uznać. To jedna, bardziej znana strona medalu. Drugą ujrzymy
wówczas, kiedy uświadomimy sobie, że religia jest szczególną relacją człowieka
do Boga i dlatego jej pojmowanie w równej mierze zależy od tego za kogo lub co
uznajemy Absolut, jak i od sposobu rozumienia człowieka.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| dr Marek Dobrowolski |
2010-02-08 |
|
Zgodnie z koncepcją państwa neutralnego światopoglądowo państwo nie może angażować się w spory światopoglądowe obywateli, aby nie popierać żadnej ze stron ideowego (światopoglądowego) sporu.
»
|
|
Światoogląd |
 | |
| prof. Mieczysław Ryba |
2010-01-08 |
|
Z punktu widzenia historycznego mocno zastanawiający jest chaos pojęciowy, jaki dotyczy systemów politycznych i ideologicznych z czasów II wojny światowej. Jako ogólnie przyjęte uznano stwierdzenie, że system hitlerowski w Niemczech zaliczyć można do ustrojów "skrajnie prawicowych", zaś ustrój stalinowski miałby być "skrajnie lewicowy". Powszechne jest używanie terminu "faszyzm" na określenie niemieckiego narodowego socjalizmu, tak jakby nie różnił się on niczym od ustroju włoskiego (Mussolini). Równie wielkie zamieszanie budzi porównywanie nacjonalizmu niemieckiego z nacjonalizmami krajów katolickich, takich jak Hiszpania czy Polska. Taka uproszczona wizja świata powoduje ogromne nieporozumienia i zafałszowania w tzw. polityce historycznej i wywołuje nieprawdopodobny wręcz zamęt.
»
|
|
|