Strona główna
Od redakcji
Galeria foto
Narodowy Dzień Życia 2015

Galeria foto
Multimedia
Konkurs
pro-life
Newsletter
Wydarzenia
Książka Realitas
Realna Polska
Realny świat
Felieton Króla
Światoogląd
Dorzeczna mowa
Święci w dziejach
Kontakt
Archiwum
Mecenasi
RSS
Realitas.pl na Facebooku®

Święci w dziejach
Mirosław Król 2011-01-03

3. stycznia – Bł. Cyriak Eliasz Chavara

W 1983 r. papież Jan Paweł II promulgował Konstytucję Apostolską Boski Nauczyciel Doskonałości (Divinus Perfectionis Magister). Dokument ten wprowadził bardzo istotne zmiany, w procedurach beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych, które obowiązywały w Kościele od czasów Benedykta XIV, czyli od XVIII wieku. Najważniejszą reformą było przekazanie biskupowi diecezjalnemu odpowiedzialności za przeprowadzenie dochodzenia diecezjalnego w procesie kanonizacyjnym. Jan Paweł II postawił sobie za cel, aby proces beatyfikacyjny czy kanonizacyjny zakorzenił się mocniej w Kościele lokalnym. Przyspieszyło to również w znacznym stopniu czas trwania procesu. Wystarczy tylko wspomnieć, że Jan Paweł II beatyfikował i kanonizował ok. 2 tys. osób, czyli więcej niż wszyscy jego poprzednicy razem wzięci od czasów reformacji w XVI wieku.

Ta sytuacja wywołała u niektórych zdziwienie, a nawet krytykę za zbytni pośpiech, albo za deprecjonowanie samego pojęcia świętości, zwłaszcza w stosunku do osób już wpisanych do kanonu świętych. Dlaczego Jan Paweł II zdecydował się na reformę?

Otóż papież dostrzegł niewątpliwie pewien wymiar kanonizacji, który nie był doceniany wcześniej. Zakorzenił się w Kościele stereotyp, że świętość była kiedyś, w zamierzchłych dziejach, a teraz już jej nie ma. Tymczasem istnieje nieustanne świadectwo potwierdzające osiągnięcie świętości również w Kościele dzisiejszym. Świętość jest więc osiągalna również w dzisiejszych czasach. Wśród wyniesionych na ołtarze znalazło się wielu współczesnych męczenników udowadniających nam, że za Ewangelię wciąż warto umrzeć.

Poza tym większość świętych Kościoła katolickiego pochodziła z Europy i Bliskiego Wschodu. Tymczasem Jan Paweł II ogłaszał kanonizacje i beatyfikacje osób z Dalekiego Wschodu, Azji, Oceanii, uświadamiając wszystkim, że świętość można znaleźć wszędzie tam, gdzie żyje Kościół. Dlatego wśród wyniesionych na ołtarze znajdujemy ludzi o często nieznanym nam imieniu, mało znanych naszej społeczności, ludzi o których nigdy nie słyszeliśmy. Czy coś nas z nimi łączy? Czy warto, a jeżeli tak to dlaczego, przywoływać ich świadectwo?

Dnia 3 stycznia w zakonach karmelitańskich wspominany jest bł. Cyriak Eliasz Chavara, kapłan katolicki obrządku syromalabarskiego. Cyriak urodził się w Indiach, tam przez 66 lat żył i pracował. Któż z nas słyszał, poza karmelitami, o bł. Cyriaku Eliaszu, albo o obrządku syromalabarskim? A jednak w 1986 r. Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym. Błogosławionym, nie tylko zakonu karmelitańskiego, nie tylko błogosławionym Kościoła w Indiach, ale błogosławionym Kościoła powszechnego. Otóż w życiu bł. Cyriaka Eliasza można dopatrzeć się postawy, która na sposób uniwersalny przemawia do katolików żyjących pod każdą szerokością geograficzną i w różnych uwarunkowaniach historycznych. Są nimi: walka o jedność Kościoła jaką prowadził bł. Cyriak w Indiach; był także współzałożycielem kongregacji karmelitańskiej męskiej i żeńskiej, które przyczyniły się do lepszego zrozumienia powołań zakonnych w Indiach i do ich uszanowania. Podjął wiele apostolskich inicjatyw takich jak: zakładanie seminariów duchownych, wydawnictw katolickich, domów opieki dla chorych i umierających, szkół katolickich. Znany był z pobożności eucharystycznej, maryjnej i czci dla Świętej Rodziny, która przejawiała się m.in. we wszechstronnej pomocy jaką Cyriak niósł na rzecz rodzin. Prowadził życie pełne modlitwy i umartwienia.

Wciąż i nieustannie Kościół wzywa nas do świętości, niezależnie w jakich czasach żyjemy i w jakim miejscu na świecie. Tę refleksję wzbudźmy sobie u progu Nowego Roku, aby tajemnica świętych obcowania ubogaciła nas przez kolejne 365 dni.

Tekst został wygłoszony w ramach cyklu felietonów „Spróbuj pomyśleć” w Radiu Maryja 3 stycznia 2011 r.